Flaneren én smullen
Plaatsingsdatum originele bericht: 19 april 2021
Om te vieren dat de lente was begonnen, organiseerde Jurjen Fontein op 21 maart een flaneerwandeling langs kunstwerken en markante gebouwen. De deelnemers kregen versnaperingen uit de keuken van De Kring mee. Marguerite Berreklouw liep mee en doet verslag.
Om te vieren dat de lente was begonnen, organiseerde Jurjen Fontein op 21 maart een flaneerwandeling langs kunstwerken en markante gebouwen. De deelnemers kregen versnaperingen uit de keuken van De Kring mee. Marguerite Berreklouw liep mee en doet verslag.
Het had natuurlijk een rokjesdag moeten zijn, met volle terrassen en mensen op bankjes of in het gras, allemaal genietend van een koesterend lentezonnetje. Maar het was nog best koud. De sfeer was bovendien grimmig door de aanwezigheid van veel politie, wegens anti-coronamaatregelen-demonstranten op het Museumplein. Op het moment dat Jur mij bij de Stadsschouwburg de routebeschrijving van de wandeling overhandigde, zag ik hoe een ambulance en een politieauto, beide met sirenes aan, in de bocht van het Leidseplein, bij de Apple-winkel, even niet wisten wie nou aan wie voorrang moest verlenen.
Mijn wandelpartner Fiorenza Timmer en ik besloten de vreemde sfeer te negeren en te genieten van wat komen zou. Het begon op De Kring. Alleen al om weer eens de lange trap op te kunnen lopen en Mirjam te begroeten, was een hele belevenis. Zij overhandigde ons een linnen schoudertas met een paar doosjes, flessen, kringbestek en glazen. Nu kon het feest beginnen.
De route voerde over de Weteringschans richting het Tweede Weteringplantsoen, langs onder andere de villa waar Mathilde Willink, de ex-vrouw van kunstschilder Carel Willink, tot haar dood heeft gewoond. In het plantsoen zaten de eerste damesduo’s al op de bankjes met een flute prosecco in de hand, te genieten van wat er aan lekkers uit de tas kwam.
De wandeling was slim georganiseerd. Men vertrok twee aan twee en doordat je per paar met de klok mee of tegen de klok op pad werd gestuurd, kwam op een goed moment een ander duo je tegemoet. Bij ons gebeurde dat in de Jacob van Campenstraat. We hadden net een espresso gehaald bij een heuse Italiaan toen we onder de gevelsteen van Jacob van Campen himself de eerste mensen ontmoeten. Zij raadden ons aan om snel door te lopen naar de Ruysdaelkade, omdat daar een verrassing op ons wachtte. Diederik, onze chef-kok, stond bij het huis van Irene Vonk met een fietskar volgeladen met oesters. Behalve het genot van deze delicatesse was het ook een verademing om elkaar weer eens in levende lijve te zien. Buiten op de brede stoep voor Irene’s huis stonden mensen gezellig met elkaar te kletsen en als je wilde kon je binnen even opwarmen.
Het bezoek aan Irene’s huis was een belevenis op zich. Ze heeft zich laten inspireren door de fresco’s van de oude Romeinse villa’s en de muren van de hoge kamers beschilderd met citrusbomen, vogels en antieke fonteinen tegen een prachtige blauwgroene achtergrond. Samen met het uitzicht op een diepe tuin, was dit een belevenis van paradijselijke allure.
Omdat we inmiddels via de nieuwsberichten op de mobiele telefoon begrepen dat er op het Museumplein mensen bestookt werden met waterkanonnen, besloten we om naar mijn huis te gaan in de buurt van het Roelof Hartplein. Daar hebben we de rest van de inhoud van de tassen soldaat gemaakt en met elkaar gedeeld hoezeer we de gezelligheid van De Kring missen.
