Wandelen langs jong lentegroen
Plaatsingsdatum originele bericht: 10 mei 2021
Elke laatste zondag van de maand trekt de Kringloop, gecoördineerd door Loes Gompes, erop uit. Voor de wandeling van 25 april 2021 zette het onvolprezen duo Wietske Miedema en Uulkje de Jong een vierparkenwandeling uit. Die startte bij het bezoekerscentrum van het Amsterdamse Bos.
We liepen, vanwege de Corona-maatregelen, in groepjes van maximaal vier met een starttijdverschil van een kwartier. Dit was al een verbetering ten opzichte van de keren dat we maar met zijn tweeën samen konden lopen. Om te voorkomen dat te veel mensen bij de start samenkwamen, kreeg iedereen de routebeschrijving van te voren. Per groepje van vier werd één persoon aangewezen als routemeester. Er zijn vaak mensen die op het laatste moment afhaken, ook deze keer weer, maar uiteindelijk gingen toch vier groepjes welgemoed op pad. Het was een prachtige dag met veel zon en een felle noordenwind.
We begonnen met een stuk langs de Bosbaan om bij het Dachau Monument naar het zuiden af te slaan. Genietend van het jonge lentegroen, verlieten we bij de hockeyvelden het ‘Boschplan’ om door te lopen naar het Dr. Jac. P. Thijssepark. Naast De Braak één van de twee heemparken in Amstelveen. Parken waar vooral inheemse planten- en bomensoorten zijn geplant.
Amsterdammers hebben nogal eens de neiging om Amstelveen te beschouwen als een plek waar je nog niet dood gevonden wil worden, maar vergeleken met ons uitgewoonde Vondelpark is het Dr. Jac. P. Thijssepark werkelijk een oase. Paden en waterpartijen zijn hier omzoomd met bomen, struiken en planten die van nature in de omgeving voorkomen. Eind april vallen vooral de verlegen gele tinten van de primula’s en de echte sleutelbloem op, evenals het lichte groen van de wolfsmelk en het wit van de smeerwortel en het lelietje der dalen. Samen met de rustiek vormgegeven wegbewijzeringsbordjes met namen zoals het Gentianenpad, het Hazelaarspad of het Kamperfoliepad had ik de associatie ergens te zijn beland waar onzichtbare kabouters er alles aan hadden gedaan om het ideale evenwicht tussen kleur, soort en hoogte te bereiken.
Trek in koffie
A.M., mijn wandelpartner, had verschrikkelijke trek in koffie. We kwamen uit op de Amsterdamseweg, waar geen mens te zien was. Alle winkels en horecagelegenheden waren dicht. Er zat niets anders op dan maar weer verder te lopen naar het oudste van de twee heemparken, De Braak. Dit park is wat weidser aangelegd. We liepen langs verschillende waterpartijen en keken uit op een rij villa’s. Oorspronkelijk was deze wijk bedacht als een villawijk met uitzicht op een heemtuin.
We bediscussieerden de vraag of je hier zou kunnen wonen en of je, zo ver van alles en iedereen verlaten, dat dan ook zou kunnen volhouden. Het gesprek ging verder over De Kring, corona, de dreigende onbestuurbaarheid van Nederland en de ongewisse situatie in de wereld en uiteindelijk kwamen we terecht bij het onderwerp dat iedereen eeuwig en altijd bezig houdt: de andere sekse en wat je daarmee is overkomen.
Al pratend en lachend verloren we de route uit het oog en belandden we bij het winkelcentrum aan de Rembrandtweg in een snackkeet genaamd Burger Club. Hier stonden twee aardige jongemannen van Turkse komaf die de zondagse, dodelijke verveling van zich afsloegen met keiharde stampmuziek. We vonden het dan ook geen straf om naar buiten gestuurd te worden met onze godendrank.
Joelende kinderen
Aldus opgekikkerd zochten we onze route weer op en zagen het groepje van Uulkje voor ons uitlopen over een weer even sereen en mooi aangelegd pad dat in de richting van de Kalfjeslaan liep. Dat je ook over de grasdijk aan de andere kant van het water kon lopen, was nieuw voor mij. We keken uit op elftallen joelende kinderen, die op de kunstgrasvelden achter een bal aanrenden.
Via de schooltuinen bij de Amstel en langs het beeld van Rembrandt en de Riekermolen kwamen we in het Amstelpark. Hoewel de meeste nog in de knop zaten, stonden er toch al een paar rododendrons uitbundig te bloeien. We werden echt geroerd door een metershoge bloeiende rode camelia. Via het rode bruggetje aan de kop van de Van Nijenrodeweg haakten we aan bij het Gijsbrecht van Aemstelpark. Het was nu eerst even tijd om te gaan zitten en te rusten. Mijn stappenteller stond al op 21.000 en ik begon mijn botten en spieren te voelen.
Eenmaal weer in de benen leek het of mijn lichaam zijn reserves had aangesproken, want nu kon ik doorlopen zonder nog moe te worden. Voldaan bereikten we terras bij de roeibaan van het Amsterdamse Bos en gezeten op een laag muurtje genoten we van een wijntje of een biertje. Eenmaal op de fiets op weg naar huis, moest ik mijn capuchon over mijn hoofd trekken tegen de snoeiharde wind.
Boek met wandelingen
De route van deze wandeling is gebaseerd op het boek van Rutger Burgers: Wandelen in Groot-Amsterdam, uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig (ISBN 9789078641889), €16,95. Absoluut de moeite waard om deze en andere bijzondere wandelingen te ontdekken.
Marguerite Berreklouw
