Herinneringen aan Clyde Semmoh (1968-2021)
Plaatsingsdatum originele bericht: 3 augustus 2021
Door Maarten Bertheux
Op 6 februari 2021 overleed Clyde Semmoh op zijn 52ste aan de gevolgen van Covid-19. Eerder plaatsten we al een in memoriam. Nu een herinnering aan Clyde van Maarten Bertheux, die onder de titel Change in De Kring dansavonden organiseerde met Clyde als prominente dj.
Clyde Semmoh was een veelgevraagde en geliefde dj in Amsterdamse clubs, waaronder De Kring en Club Up. Met Dimitri Madimin vormde hij jarenlang een vast duo. Van 2002 tot 2014 waren zij verantwoordelijk voor de legendarische maandelijkse Kiss-avonden in De Kring. Die avonden waren zo geliefd dat er regelmatig lange rijen (betalende) gasten voor de deur stonden om de toestroom onder controle te houden.Na de verbouwing van De Kring en de opening van Club Up kon de grote toestroom terecht op beide locaties. In de twee parallelle zalen voelde je de opwinding bij het publiek dat surfde tussen de twee ruimtes. Vande zware pompende beats van Dim en het meer op soul en funk gerichte repertoire van Clyde. Hun sets waren overigens zo afwisselend dat die playlists nauwelijks te labelen zijn op één bepaald genre. Clyde stond bekend om zijn switches: naar Caribische muziek of onbekende artiesten die nieuwsgierigheid opwekten.
Serie dansavonden
In 2012 begonnen Dimitri en ondergetekende in De Kring aan een lange serie dansavonden onder de titel Change (tot 2017). Wij hadden het bestuur enthousiast gekregen voor een ‘andere aanpak’. Door een ruimer introductiebeleid voor die avonden konden we meer mensen uit de kunsten en een jonger en meer divers publiek aantrekken. Change werd een groot succes.
Vanaf het eerste uur was Clyde bij deze optredens betrokken. Soms stond hij op het affiche vermeld, soms, als het niet zeker was of hij aanwezig kon zijn, niet. Tekenend voor Clyde was dat zelfs als hij niet stond aangekondigd, hij toch vrijwel altijd opdook en achter een booth een deel van de avond verzorgde.
Zijn terloopse aanwezigheid en tegelijk zijn commitment met zo’n avond tekent de bescheidenheid en zijn drive: hij hoefde niet altijd op de voorgrond te treden. Voor hem stond het creëren van nieuwe energie voorop. Hij genoot er ook van om zelf tussen de sets van ons drieën, of andere gastdj’s als Patrick de Vries en David van Doesburg, mee te dansen. En als hij draaide voelde je hoe hij zijn set langzaam opbouwde.
Met een glimlach
Dimitri omschreef hem als ‘een diesel’ die langzaam naar een climax komt en voortdurend oplet wat er gebeurt op de dansvloer. Hij had een onvoorstelbare kennis en kon gebruik maken van zo’n 50.000 digitale tracks die eerst nog op cd’s en later op memory sticks stonden. Elke keuze voor een nieuw nummer is essentieel en maakt het verschil tussen een goeie en slechte dj. Maar ook is het de kunst om een nummer dat minder goed valt zo snel mogelijk ‘ weg te mixen’ op een manier die het publiek nauwelijks merkt en onmiddellijk een nieuwe vibe geeft. Hij was daar een meester in. Op zijn tekenende ontspannen manier, met een lichte glimlach, maar altijd geconcentreerd.
Zijn bescheidenheid openbaarde zich ook in andere dingen. Zo sprak hij bijvoorbeeld weinig over zijn skate-verleden, hoewel hij tot de wereldtop had behoord. In de jaren tachtig reisde hij als eerste Nederlandse skateprofessional de hele wereld rond en was hij geliefd bij de skatescenes van Los Angeles tot Parijs.
Altijd nieuwsgierig
Overal maakte hij nieuwe vrienden. Ook over zijn professie als stylist, waarbij hij voor belangrijke modebladen en bedrijven de styling verzorgde, sprak hij weinig. Hij introduceerde in dat werk verschillende street styles en wat erin lokale clubs gedragen werd. Tijdens de mondiale fotoshoots bezocht hij clubs en registreerde hij nieuwe trends. Hij was altijd nieuwsgierig, fotografeerde veel en maakte er gebruik van voor zijn werk als stylist en dj.
Van zijn fotografie stond al een tentoonstelling gepland en zijn vrienden stellen nu een fotoboek van zijn werk samen. Na zijn plotselinge overlijden werd een zeer succesvolle crowdfunding gestart voor de uitgave hiervan en als fonds voorzijn 4-jarig dochtertje Stella.
Clyde kon ook gepassioneerd praten over Black Lives Matter-onderwerpen, waarbij hij aangaf dat wij in ons zelfgenoegzaam landje nog een lange weg hebben te gaan om een tolerantere samenleving te realiseren en in het reine te komen met ons koloniaal verleden. Tijdens zo’n gloedvol gespreksprak hij met zijn typerende hese stem, afwisselend serieus en dan weer met een bulderende lach. Op die weg naar meer tolerantie zullen we nu verder moeten zonder zijn passie, zijn gulle lach en stimulans.
